Keizersnede, hoe gaat dat in zijn werk?

Een keizersnede (sectio Caesarea) is (vaak) niet de eerste keuze als je denkt aan bevallen. In vergelijking met andere landen komen keizersnedes ook minder voor. Omdat een keizersnede uiteindelijk toch een operatie is en dus complicaties met zich mee kan brengen wordt hier niet snel voor gekozen. Alleen in bepaalde situaties beslist de gyneacoloog of een keizersnede nodig is.

Deze situaties kunnen zijn:

  • * Een te nauw bekken
  • * Afwijkende ligging (bijv. stuitligging)
  • * Placenta voor de baarmoedermond (placenta previa)
  • * Uitgezakte navelstreng
  • * Ontsluiting blijft uit
  • * Gezondheid van kind is in gevaar
  • * Moeder is geestelijk of lichamelijk niet in staat een normale bevalling te doorstaan.
  • * Ongunstige ligging van meerling baby’s
  • * Meerdere keizersnedes. Een enkele keizersnede is geen reden voor een volgende, twee eerdere keizersnedes echter wel.
  • * Slecht werkende placenta
  • * Infectie van het geboortekanaal welke gevaar kan opleveren voor de baby

Een keizersnede is een operatie van ongeveer 45 minuten. Na maximaal een minuut of 15 wordt de baby ter wereld gebracht. Dit na het open snijden en/of branden van de huid-, vet- en bindweefsellaag en vervolgens de baarmoeder. Het langste duurt het dichtmaken, dit onderga je meestal ‘alleen’ aangezien de partner meestal met de baby meegaat.

Geplande keizersnede

Soms is het van te voren al in te schatten dat de bevalling moet gebeuren door middel van een geplande keizersnede. Dit kan zijn in het geval van bijvoorbeeld eerdere bevallingen met keizersnede (minimaal twee), voorliggende placenta, stuitligging etc. Vaak wordt geplanned om in week 37 of 38 de baby te halen. Niet te vroeg zodat het kindje nog volledig kan ontwikkelen, maar ook niet te laat zodat de kans dat de natuurlijke bevalling inzet niet te groot wordt.

Ongeplande keizersnede

Oftewel een keizersnede tijdens de bevalling. Als tijdens de bevalling blijkt dat het op natuurlijke wijze niet gaat lukken, wordt een operatie noodzakelijk. Dit is vaak als de bevalling niet genoeg opschiet en de baby gebrek aan zuurstof dreigt te krijgen. Dit kan te zien zijn aan het CTG waarop harttonen te sterk gaan afwijken.

Voorbereiding op een keizersnede

Lichamelijk onderzoek wordt voorafgaand aan een keizersnede verricht. Bloedonderzoek is daar onderdeel van. Verder moet er meer duidelijkheid komen over je gezondheidstoestand en medische geschiedenis. Je wordt voorbereid op een plaatselijke verdoving of algehele narcose. Meestal wordt gekozen voor een plaatselijke verdoving, maar dit kan afhangen van welk ziekenhuis je bent, wat de reden is van je keizersnede en in welke tijdspanne de keizersnede moet gebeuren.

Het schaamhaar dient voor de keizersnede te worden geschoren, dit doet de verpleegkundige, maar kan ook in overleg zelf worden gedaan, misschien ook afhankelijk van hoe lenig je nog bent 😉 Sieraden, make-up en contactlenzen dienen te worden verwijderd en de blaas moet volledig leeg zijn. Hiervoor moet helaas een blaaskatheter worden ingebracht om alle urine ten alle tijden te laten wegstromen. Helaas is dit proces niet altijd prettig, maar dit duurt echter maar even. Na de operatie is het dan weer fijn om niet direct naar de wc te hoeven lopen of jezelf op een po te hijsen, probeer dat maar voor ogen te houden.

Mocht je een spoedkeizersnede krijgen zullen sommige beschreven stappen versneld danwel overgeslagen worden.

De verdoving

Zoals eerder te lezen zijn er 2 soorten verdoving die kunnen worden toegepast. Een ruggenprik (plaatselijke verdoving) of algehele narcose. Bij laatstgenoemde ben je de gehele keizersnede in slaap en wordt je wakker als baby is geboren en je buik weer dicht is. Narcose middelen worden via een infuus toegediend en via een buis in je luchtpijp wordt de beademing geregeld.

Bij een ruggenprik krijg je een verdovende vloeistof tussen je ruggenwervels gespoten. Vaak is de huid rond die plek eerder plaatselijk verdoofd. Veel zul je er niet van voelen, maar de houding die je met je dikke buik moet aannemen voor ze de prik erin zetten is niet altijd erg gemakkelijk op een kleine operatietafel. Na de prik ga je ‘rustig’ liggen, worden alle slangetjes en controle plakkertjes gerangschikt en voel je snel je benen warm worden; niet onprettig in zo’n koude operatiekamer. Je voelt geen pijn na de ruggenprik en maakt het geboorteproces bewust mee. Hoewel je geen pijn voelt is het rekken, trekken en duwen op de buik merkbaar en een apart gevoel. Geen paniek als je ademhaling wat moeilijker gaat, de verdoving trekt iets hoger naar boven waardoor ademen lastiger wordt. De anesthesist houdt je in de gaten en kan zorgen voor extra zuurstof.

De keizersnede zelf

Je partner mag praktisch altijd bij de keizersnede aanwezig zijn. Op het laatste moment, als alle voorbereidingen zijn getroffen, mag hij de operatiekamer binnen komen. Sta niet verbaast van de hoeveelheid mensen in de operatiekamer, tijdens de operatie merk je er weinig van.

In de meeste gevallen maakt de gyneacoloog een horizontale snede net ter hoogte van de bikinilijn. De snede is tussen de 10 en 15 centimeter. Achtereenvolgens worden de huid, vetlaag en bindweefsel opengesneden en de spieren opzij geschoven. De buikholte wordt geopend, de blaas wordt losgemaakt van de baarmoeder en via een dwarse snede in de baarmoeder wordt de baby naar buiten gehaald. De gyneacoloog knipt de navelstreng door en vervolgens krijgt de moeder via een infuus een antibioticum en een medicijn wat zorgt dat de baarmoeder gaat samentrekken. Na de geboorte van de placenta zal de gyneacoloog de baarmoeder hechten en ook de eerder opengemaakte lagen weefsel, vet en huid weer sluiten.

 

Geboren

De baby wordt na de keizersnede direct onderzocht door de kinderarts hoewel dit bij een verwachte probleemloze geplande keizersnede op een later tijdstip kan plaatsvinden. Soms wordt de baby nog even in een couveuse gelegd en blijft de baby zo, samen met je partner, wachten op de uitslaapkamer tot je uit de operatiekamer komt voordat jullie gezamelijk naar de zaal worden gebracht.

Na de keizersnede

Tot een aantal uren na de keizersnede heb je nog geen gevoel in je benen, langzaam zal dit weer terugkomen. De katheter blijft daarom ook nog een dagje zitten wat op zo’n moment niet verkeerd uitkomt. Het verwijderen van de katheter is overigens beduidend minder vervelend als het inbrengen. Je krijgt dagelijks 1 a 2 maal een trombose prik, dit in de bovenbeen of in de bil. Na de operatie prikken ze weer bloed om te controleren of je door de operatie niet teveel bloed bent verloren en je dus geen bloedarmoede hebt. Het kan zo zijn dat je tijdens de operatie zoveel bloed verliest dat je een bloedtransfusie nodig hebt, dit komt echter weinig voor. Bij een voorliggende placenta is wel sneller kans op meer bloedverlies, maar ook hier is dat niet altijd het geval. Er zal wel bloed voor je klaar liggen, voor het geval dat. Na de keizersnede kun je uiteraard nog pijn verwachten. Naast de directe pijn aan de wond heb je ook te maken met naweeen die ervoor zorgen dat je baarmoeder weer helemaal ‘schoon’ wordt. Vaak zijn deze naweeen geen pretje en worden versterkt door het geven van borstvoeding (dan is het wel sneller schoon). Uiteraard krijg je in het ziekenhuis genoeg pijnstillers. Na de keizersnede zal het gebied rond en boven de wond, tot de navel, nog gevoelig zijn. Nog tot lange tijd (lees maanden) na de keizersnede zal dat gebied verdoofd aanvoelen.

Na de keizersnede moet je het gedurende een week of 6 rustig aan doen. Gedurende die weken kun je alles weer rustig opbouwen. Helaas is rustig aan doen met een baby, en zeker als je nog meerdere kinderen hebt, een utopie, maar probeer in iedergeval niet te zwaar te tillen en je rust te nemen wanneer dat kan.

Eventuele complicaties bij een keizersnede zijn een blaasontsteking, bloedarmoede, nabloeding, darmen die niet op gang komen, beschadiging van de blaas, trombose of een infectie. Dit gebeurt echter weinig, maar toch goed om enigszins op voorbereid te zijn.

Volgend kindje weer keizersnede?

Waarschijnlijk zou je er evengoed niet aan willen denken, maar meteen zwanger raken na een keizersnede is geen goed plan. Je baarmoeder heeft immers heel wat te verduren gehad en moet echt nog herstellen van de wond. Vaak wordt aangeraden tenminste 6 maanden te wachten tot de volgende zwangerschap. Een eerdere keizersnede heeft meestal tot gevolg dat je de volgende zwangerschap medische indicatie hebt en in het ziekenhuis moet bevallen. Dit betekend echter niet dat je bij de volgende ook weer een keizersnede krijgt (afhankelijk van de reden van de keizersnede). Bij twee eerdere zwangerschappen is dat vaak wel het geval.

 

Operatie Live toonde in oktober 2013 een live keizersnede. Deze aflevering kun je in zijn geheel terugkijken bij Uitzending Gemist.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge