Baby 3.0 – de eerste weken zwanger

Was het gepland? Het was een verrassing!

Inmiddels ben ik ruim 15 weken zwanger. Zo’n 12 weken nadat de eerste zwangerschapstest een heeeel licht streepje aangaf. Ik weet nog dat ik een paar tellen na het ‘dippen’ van het stripje dacht; ‘zie je wel, niks aan de hand‘.  Want de 2 eerdere keren, eeuwig geleden, kwam dat 2e streepje als een raket tevoorschijn. Ik zei tegen mezelf; ‘toch nog even die aangegeven tijd afwachten’ en ja hoor… De woorden die je altijd leest waren hier van toepassing;  een heel licht streepje betekend ook dat je zwanger bent… WAT?!

Zoals ik zei, we zijn 12 weken verder en het nieuws heeft kunnen neerdalen. Alle stadia van geestelijke gesteldheid zijn reeds langs geweest; schrik, angst, twijfels, boosheid, verdriet, onzekerheid en blijdschap. Met name de laatste 2 zijn blijven hangen. Blijdschap en onzekerheid want, wie is er niet onzeker met een kindje op komst?!

De eerste echo & termijnecho

Nog steeds in ongeloof van het geheel had ik 10 juli j.l. een vroege echo. De bevestiging van de zwangerschap maakte het opeens wel heel echt, iets wat ik echt nodig had om het te laten doordringen. Er kwam officieel een ‘tweede leg’, hoewel hier in het Gooi super populair, maar toch zelden met dezelfde man/vrouw. Wel was de zwangerschap minder ver gevorderd dan gedacht. Ook bij de termijnecho met 10 weken werd ik weer een flink aantal dagen teruggezet met uiteindelijke uitgerekende datum 1 maart 2019!

NIPT

Tijdens de afspraak van de termijnecho werden ook de keuzes in prenatale screening uitgelegd. Thom en Sophie zijn nog van voor het NIPT -tijdperk dus dit was een nieuw concept voor mij. Na grondig inlezen kozen we voor de NIPT met nevenbevindingen. Ik heb dit eerder met de combinatietest nooit zo ervaren, maar misschien met de toch wat gevorderde leeftijd (36) heeft dit sinds de verloskundige alle mogelijke uitkomsten vertelde als een zwaard van Damocles boven me gehangen. De tijd vanaf de daadwerkelijke bloedafname waren dan ook tergend, hoe vaak heb ik niet opgezocht hoe lang de test bij het VUMC bij andere mensen duurde…

1 dag voor de 2 weken gepasseerd waren kwam het telefoontje. Ik had mijn Mi-band die dag speciaal op trillen gezet bij inkomende oproepen. Toen we dus midden in de Intertoys discussies hadden met de kinderen over het wel of niet leeg kopen van de hele toko ging ie af. Als een razende spitte ik mijn tas door en daar stond inderdaad op het scherm ‘verloskundige’.  Met de woorden ‘ Hi Marjolijn, je moet je niet ongerust maken, maar…’ tolde de winkel nog harder dan ervoor. En inderdaad, het was het minste om je ongerust over te maken, maar brak toch een vat met heel veel nieuwe zorgen open; de test was mislukt!

Aangezien we de laatste week van de vakantie nog daadwerkelijk ‘op vakantie’ zouden gaan hebben we de volgende dag meteen het nieuwe formulier opgehaald en zijn doorgereden naar het ziekenhuis. De dame aan de balie aldaar vroeg om een betalingsbewijs, toen ik aanwees op de brief dat het een her-test betrof en dit niet nodig was zei ze; Oh dat heb ik nog niet eerder meegemaakt’.  Nou, lekker dan –  heb ik weer…. Op vrijdag 24 augustus werd er weer bloed afgenomen en super snel, op donderdag de 30e werd ik alweer gebeld! Het was helemaal goed! Wat een opluchting!

Kwaaltjes

Ik weet niet of het komt omdat ik 10 jaar ouder ben dan bij Thom, of dat zwangerschapschap nr.3 meerdere mensen zwaarder valt maar man…wat valt het me inderdaad zwaar. Al vroeg voelde ik me super misselijk en nog erger was de vermoeidheid. Nog nooit meegemaakt dat je 2 uur na het opstaan al klaar bent om weer je ogen toe te doen.

Ook kwaaltjes die ik niet eerder heb gehad heb ik nu ervaren. De reden waarom ik überhaupt een test deed, naast het feit dat ik iets overtijd was, was omdat ik al een aantal dagen tranende ogen had. Toen ik ergens las dat dit mogelijk een kwaaltje kon zijn, bestelde ik direct de tests.

Ook nieuw is het vervelende gevoel in mijn longen, kortademigheid maar ook hartkloppingen. Dit laatste voornamelijk na het eten. Ik was er eerst van overtuigd dat mijn ijzerwaarde niet goed was, dus was ik al aan de Floradix, appelstroop (yuk) en smoothies met spinazie gegaan. Toen bleek dat mijn HB prima was heb ik de pillen en appelstroop gauw weer geschrapt van het menu. Waarschijnlijk heb ik nu dus vooral last van een wisselende suikerspiegel. Ik eet nu vaker, maar minder tegelijk en meer eiwitten, dit lijkt wel wat te helpen. Echt misselijk ben ik gelukkig niet meer, maar heel lekker valt alles me ook nog niet. We hopen op nog meer beterschap en anders is het ‘gewoon’ nog 25 weken volhouden. Wat ik wel weet, na alle kwaaltjes 100x opzoeken is dat ik lang niet mag klagen – maar dat doen we soms lekker wel!

Wat komt er aan

De eerste spannende periode zijn we door. Over 1 week hebben we de geslachtsecho, dus ben je ook benieuwd wat het wordt? Check dit dan zeker volgende week maandag! Zelf slinger ik heen en weer wat betreft voorkeur. Thom wil een broertje, Sophie wil een zusje. Manlief is blij dat hij met baby nummer 3 überhaupt zijn ‘zin’ krijgt 😉 Mijn gevoel zegt een jongen, overigens. We wachten af! Nog wat meer weekjes wachten tot de 20 weken echo, ook dat blijft spannend. Na de ontdekte mogelijke complicaties bij de zwangerschap van Thom (placenta prav1a) , zie ik dit nooit (meer) als een gezellige echo namelijk.

Nieuwe babyuitzet

Tja, als je niet meer rekent op een derde kindje en het is 7 jaar na de laatste baby, dan heb je niet zoveel babyspullen meer over natuurlijk. Wat als bijkomend voordeel heeft; shoppen! Niet dat de oudste 2 in de middeleeuwen geboren zijn, maar wat een verschil met nu! Er zijn zoveel leuke, mooie en slimme nieuwe dingen voor baby’s tegenwoordig. Daar zijn we voorlopig nog wel zoet mee om uit te zoeken! Ik wacht nog een weekje tot ik weet welke kleur het ‘mag’ worden. Wat babyspullen betreft ben ik niet zo van het gender-neutraal blijkbaar!

Wie zijn wij?

Met Thom als tiener (nog maar net hoor) en Sophie al 7, waren wij de babytijd wel een beetje voorbij.

Hoewel we in de afgelopen jaren 18 (puppen)kinderen hebben mogen opvoeden waren we niet meer helemaal voorbereid op wat komen gaat. Des te leuker (ja dat zeg ik nu), dat we nu met zijn allen ons kunnen verheugen op de komst van kindje nr.3!

Dat maakt 2 katten, 4 kippen, 1 konijn, 3 honden- en 3 mensenkinderen. Gekkenhuis!

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.